Najważniejsze miejsca z tej wycieczki
Swanetia to część Gruzji, którą podróżni pamiętają najdłużej — lodowce zawieszone nad łąkami kośnymi, kamienne wieże wzniesione niegdyś na potrzeby rodowych waśni, które wygasły wieki temu, oraz wioski, w których kończy się droga, a zaczynają szlaki. Ta prywatna, siedmiodniowa wycieczka poświęca jej tyle czasu, ile zasługuje.
Trasa zaczyna się i kończy na Międzynarodowym Lotnisku w Kutaisi, po drodze na północ prowadzi przez kanion Martvili, a potem wjeżdża w góry: trzy noce w Mestii, noc w Ushguli pod najwyższym szczytem Gruzji i ostatnia noc w cichej dolinie Becho, pod bliźniaczymi wierzchołkami Uszby. Niemal każdego dnia czeka porządny spacer lub wędrówka — Jeziora Koruldi, dolina lodowca Shkhara, wodospad Shdugra — ale tempo nie jest wyczerpujące.
Poranki należą do szlaku, popołudnia do wioski, wieży mieszkalnej albo długiego obiadu. Nic nie jest zaplanowane tylko po to, by zapełnić dzień, a ponieważ to wycieczka prywatna, wędrówki dopasowują się do pogody i do Was.
Większość lotów do Kutaisi ląduje późnym wieczorem lub w nocy, dlatego ten dzień to wyłącznie przylot, zaplanowany z myślą o późnym lądowaniu. Niezależnie od pory przylotu kierowca czeka na Państwa w hali przylotów i zabiera Państwa w około godzinną drogę do Martvili, gdzie pokój jest zarezerwowany już od poprzedniego popołudnia — gotowy i czekający, bez potrzeby budzenia recepcji. Martvili zamiast Kutaisi wybrano celowo: jest tu spokojnie, do porannego spaceru po kanionie jest stąd piętnaście minut, a na pierwszą noc w Gruzji to zdecydowanie lepszy wybór niż hotel przy lotnisku. Jeśli lądowanie wypada w ciągu dnia, przed kolacją starczy czasu na krótki spacer lub wizytę w klasztorze.
Późne śniadanie i spokojny początek dnia, a potem krótki przejazd do kanionu Martvili. Ścieżka biegnie nad rzeką Abasza wśród wapiennych ścian porośniętych mchem i paprociami, mija niewielkie wodospady oraz zielony basen, w którym niegdyś kąpali się książęta Dadiani; gdy pozwala na to poziom wody, przez dolną część wąwozu można przepłynąć krótką trasą łodzią. Po obiedzie w Martvili trasa prowadzi na północ przez Samegrelo i w górę doliny Enguri — obok punktu widokowego na zaporę Enguri, wzdłuż długiego turkusowego zbiornika i dalej w góry, z postojami tam, gdzie światło jest najlepsze. Do Mestii docierają Państwo wczesnym wieczorem, w sam raz na spacer wśród wież przed kolacją.
Klasyczna wędrówka spod Mestii, poprowadzona z głową. Samochód terenowy wywozi Państwa wyboistą drogą pod Krzyż nad miastem, omijając stromy i pozbawiony cienia pierwszy odcinek podejścia i zostawiając najlepszą część trasy: otwarty grzbiet, którym stopniowo zdobywa się wysokość aż do niewielkich alpejskich jezior na wysokości około 2740 metrów. Widoki poszerzają się przez całą drogę — daleko w dole Mestia, na zachodzie masyw Uszby, na wschodzie Tetnuldi, a za plecami główna grań Kaukazu — z piknikiem nad jeziorami przed zejściem z powrotem do Krzyża. Po południu odwiedzają Państwo tradycyjny dom swański z wieżą, gdzie parterowa izba mieszkalna i obronne piętra powyżej tłumaczą tę architekturę lepiej niż jakikolwiek opis; jeśli starczy czasu, można dodać Muzeum Swanetii z ikonami i rękopisami z górskich cerkwi. Wieczorem do wyboru jest kolacja z lokalną rodziną albo krótkie warsztaty kulinarne — kubdari, swańskiego chleba nadziewanego mięsem, i tashmijabi, ziemniaków ucieranych z młodym serem. Przy niskich chmurach sensem tego dnia jest właśnie panorama Koruldi, więc bywa on zastępowany wyjściem na grań Zuruldi nad Hatsvali — niższą, częściowo zalesioną i wdzięczną w niepewną pogodę.
Po śniadaniu opuszczają Państwo Mestię terenowym samochodem i jadą w górę wzdłuż Enguri — to jeden z najlepszych przejazdów w Gruzji, traktowany jako część dnia, a nie zwykły transfer, z postojami przy wieżach, cerkwiach i samej dolinie, gdy droga mija Ipari, Kalę i wioski poniżej Adishi. Obiad w Ushguli, a popołudnie pieszo, przez cztery tworzące je osady. Chazhashi kryje najgęściej zachowane skupisko wież mieszkalnych w Swanetii i to właśnie dzięki niemu Górna Swanetia jest wpisana na listę UNESCO; nad Zhibiani stoi niewielki, mroczny kościół Lamaria z XII wieku, za którego oknem widać całą wschodnią ścianę Shkhary. Później wchodzą Państwo do ruin wieży znanej jako Zamek Królowej Tamar, skąd rozciąga się najlepszy widok na wieś i głowę doliny. Kolacja odbywa się w rodzinnej gospodzie, a wieczór to właściwy powód, by tu zostać: gdy jednodniowi turyści z Mestii już wyjadą, w Ushguli robi się bardzo cicho. Bagaż może zostać w Mestii — potrzebna jest tylko torba na noc.
Wczesne śniadanie, a potem wyjście ze wsi pieszo wzdłuż Enguri. Dolina szybko rozszerza się w szerokie polodowcowe koryto, które zamyka Shkhara — najwyższa góra Gruzji, licząca 5193 metry. Większość trasy to łagodna ścieżka przez łąki i rozgałęzienia rzeki, mijająca pasące się konie i bydło, ze ścianami po obu stronach, które stopniowo się piętrzą; ostatni odcinek schodzi ze ścieżki na trudniejszy szlak po starej morenie, aż do punktu widokowego naprzeciw czoła lodowca. Piknik w dolinie, a potem powrót tą samą drogą — lodowiec podziwia się z bezpiecznej odległości. Kawa w Ushguli, a potem zjazd doliną Enguri z powrotem do Mestii na spokojny wieczór. Dla krótszego dnia płaski odcinek doliny w obie strony można pokonać lokalnym samochodem terenowym lub konno, zostawiając pieszo tylko odcinek przez morenę.
Po śniadaniu jadą Państwo na zachód z Mestii do Mazeri w dolinie Becho — niecała godzina drogi, z ostatnim odcinkiem wyboistą wiejską drogą. Becho leży wprost pod Uszbą, dwugłowym szczytem, który alpiniści nazywają najtrudniejszym w Kaukazie, a wszyscy inni po prostu podziwiają wzrokiem. Trasa biegnie wzdłuż rzeki Dolra w górę, przez łąki kośne, brzozowe lasy i źródła mineralne, a potem wznosi się coraz bardziej stromo do podnóża wodospadu Shdugra, który spływa kaskadami po ciemnej ścianie skalnej u szczytu doliny. Piknik przy wodospadzie, a potem powrót tą samą drogą. Reszta dnia jest wolna w Mazeri — to najspokojniejsza noc całej wycieczki, i tak też jest pomyślana: po pięciu aktywnych dniach wieczór bez żadnego planu, z Uszbą różowiejącą o zachodzie słońca, wcale nie jest stracony. Warto mieć przy sobie paszport — trasa przebiega przez strefę kontroli granicznej, gdzie czasem sprawdzane są dokumenty. Wczesną porą sezonu lub po ulewnych deszczach górne przeprawy przez rzekę bywają zawodne; wtedy trasa kończy się na łąkach i punktach widokowych na Uszbę niżej, albo zamienia się na szlak do Lodowca Chalaadi koło Mestii.
Ostatni poranek pod Uszbą, a potem zjazd doliną Enguri z gór. Jeśli pozwala na to godzina lotu, po drodze można zatrzymać się w Zugdidi na megrelski obiad — elarji, gebzhalia i lokalne podejście do ostrej papryczki, którego Swanetia nie podziela — a dla ciekawych tego, jak żyli książęta Samegrelo, można dodać pałac Dadiani z parkiem, choć ten dzień lepiej znosi lekki niedoczas niż nadmiar atrakcji. Stamtąd trasa prowadzi na Międzynarodowe Lotnisko w Kutaisi, z odpowiednim zapasem czasu na odprawę.
Daj nam znać, czy chcesz zarezerwować tę wycieczkę w pokazanej formie, czy dostosować ją do swoich dat podróży, liczebności grupy, poziomu komfortu lub zainteresowań.
11 dni / Od €1,380Prywatna 11-dniowa trasa z Kutaisi przez Batumi i Tbilisi do Kazbegi i cerkwi Trójcy Świętej w Gergeti, z postojami przy Jaskini Prometeusza i kanionie Martvili, hotelami, transportem i przewodnikiem-kierowcą zorganizowanymi dla Ciebie.
12 dni / Od €1,375Prywatna 12-dniowa trasa z Tbilisi przez Kazbegi, Kutaisi i Swanetię do Batumi, z postojami w Uszguli, przy Jaskini Prometeusza i kanionie Martvili, hotelami, transportem i przewodnikiem-kierowcą zorganizowanymi dla Ciebie.
15 dni / Od €1,690Prywatna 15-dniowa trasa z Tbilisi przez krainę win Kachetię, Kazbegi, Kutaisi i Swanetię do Batumi, z postojami w Uszguli i przy cerkwi Trójcy Świętej w Gergeti, hotelami, transportem i przewodnikiem-kierowcą zorganizowanymi dla Ciebie.